ม่านสีชาด

ภาพเหมือนนี้จับความงามที่หลอน ทั้งโปร่งบางและไม่สงบ ผู้เป็นแบบ ผู้หญิงที่ถูกมัดด้วยชั้นของตาข่ายบางโปร่งแสงบนศีรษะ มองออกมาด้วยตาที่ลืมไม่เต็มที่ สีหน้าเป็นความเศร้าลึกหรือการมองเข้าไปในตน น้ำตาเส้นเดียวสีแดงเลือดไหลจากตาซ้าย เป็นความต่างที่ชัดกับใบหน้าอย่างตุ๊กตาที่สงบ น้ำตาสีชาดนี้รู้สึกเหมือนสัญลักษณ์ ราวกับเป็นช่องเดียวของความเปราะบางที่ทะลุหน้ากากที่จัดวางไว้

รอบคอ มีเชือกหนาหยาบพันแน่น ยิ่งทำให้รู้สึกถึงการถูกจำกัดและการถูกกัก พื้นผิวของเชือกต่างจากความนุ่มของผิวและลูกไม้บนไหล่อย่างชัด และเน้นความงามที่พันกับความเป็นจริงดิบ เกือบเจ็บปวด ผ้าบางของม่านที่พาดอย่างละมุนบนใบหน้าให้เธอมีออร่าของโลกอื่น — ค้างอยู่ระหว่างความเปราะและความทน

พื้นหลังสีฟ้าอมเขียวอ่อนที่ลดเสียง ทำให้สายตาอยู่ที่ความเข้มของอารมณ์ ริมฝีปากที่เผยอเล็กน้อยดูเหมือนพยายามจะพูดในความเงียบที่ม่านและเครื่องรัดกำหนดไว้ งานชิ้นนี้ชวนให้คิดถึงความโศกที่ซ่อน ความเข้มแข็งในความเปราะบาง และแรงตึงระหว่างความงามภายนอกกับความทุกข์ภายใน

จัดแสดงและจำหน่ายที่ Art11bkk กรุงเทพฯ สอบถาม

นิทรรศการเปิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2026 ดูภาพจากคืนเปิดงาน