ร่องรอยที่หลงเหลือ

ใน ร่องรอยที่หลงเหลือ Jehan Legac เสนอการใคร่ครวญเชิงกวีอย่างลึก เรื่องความไม่จีรังของตัวตน ความงาม และความทรงจำ ภาพแสดงรูปครึ่งตัวสตรีโดดเดี่ยวที่ตั้งอยู่ในซุ้มสถาปัตย์ที่สึก รูปของเธอทั้งเหมือนประติมากรรมและไม่จีรัง ศีรษะดูละลายบางส่วน เผยโครงสร้างภายในที่ละเอียด — ครึ่งนั่งร้าน ครึ่งมหาวิหาร — ซึ่งโผล่จากใต้ชั้นปูนที่ร่วง โครงที่เปิดนี้กลายเป็นสัญลักษณ์คมของสถาปัตยกรรมของจิตและความเปราะของตน ตาของเธอหลับในการมองเข้าในที่สงบ ริมฝีปากแดงเป็นเปลวเดียวของชีวิตท่ามกลางโทนทรายที่ลดเสียงของการผุ ร่างกายที่คลุมด้วยพื้นผิวคล้ายลูกไม้ที่กร่อน ลบเส้นแบ่งระหว่างเนื้อกับหิน การรวมของผิวกับพื้นผิวที่สลาย ชวนถึงการละลาย ความสง่างามที่เวลาสึก และเขตบางระหว่างการอยู่กับการไม่อยู่

ทำด้วยความแม่นและการยับยั้ง เทคนิคสีน้ำมันของ Legac เลียนแรงดึงดูดที่สัมผัสได้ของจิตรกรรมฝาผนังเก่า ขณะที่ความลึกลวงของภาพเฉียดสุนทรียะของทรอมป์ลอย รูปนี้ดูเหมือนถูกสลักจากความเงียบเอง ทั้งวัตถุที่เหลือและความฝัน ทั้งใกล้ชิดและใหญ่โต

จัดแสดงและจำหน่ายที่ Art11bkk กรุงเทพฯ สอบถาม

นิทรรศการเปิดเมื่อวันที่ 16 ตุลาคม 2026 ดูภาพจากคืนเปิดงาน